[Index]
• Baptismo
• Ritus continuus (Pænit.-Unctionis-Viatici)
• Dispensatio ab irregularitate
In articulo mortis, omissis ceteris ritibus, sufficit ut minister aquam infundat super baptizandum, verba consueta dicens:
N., ego te baptízo in nómine Patris, (infundit aquam primo) et Fílii, (infundit aquam secundo) et Spíritus Sancti (infundit aquam tertio).
Expedit ut minister, quantum fieri potest, unum vel etiam alterum testem adhibeat.
[Index]
Confirmatio in periculo mortis
Quoties adiuncta id permittant, integer ritus servetur, prout Ordine Confirmationis describitur. Urgente necessitate ritus ita disponitur;
Sacerdos, imponit manus super ægrotum, dicens:
Deus omnípotens, Pater Dómini nostri Iesu Christi, qui hunc fámulum tuum regenerásti ex aqua et Spíritu Sancto, líberans eum a peccáto, tu, Dómine, immítte in eum Spíritum Sanctum Paráclitum; da ei spíritum sapiéntiæ et intelléctus, spíritum consílii et fortitúdinis, spíritum sciéntiæ et pietátis; adímple eum spíritu timóris tui. Per Christum Dóminum nostrum.
R/. Amen.
Deinde, summitate pollicis dexteræ manus in Chrismate intincta, ducit pollice signum crucis in fronte confirmandi, dicens:
N., áccipe signáculum Doni Spíritus Sancti.
Et confirmatus, si potest, respondet: Amen.
Alia elementa præparationis et conclusionis in Ordine Confirmationis proposita, addi possunt, singulis in casibus, attentis omnibus adiunctis.
In casu extremæ necessitatis, sufficit ut sacerdos peragat chrismationem cum formula sacramentali:
N., áccipe signáculum Doni Spíritus Sancti.
[Index]
Absolutio Sacramentalis in periculo mortis
Quando necessitas pastorales id suadet, sacerdos potest quasdam partes ritus omittere aut breviare, attamen semper integre servanda sunt: confessio peccatorum et acceptatio satisfactionis, invitatio ad contritionem, formula absolutionis et formula dimissionis.
Si vero mortis periculum immitet, sufficit ut sacerdos dicat verba essentialia formulæ absolutionis, scilicet:
Ego te absólvo a peccátis tuis in nómine Patris, et Fílii, † et Spíritus Sancti.
[Index]
Sacra Unctio in periculo mortis
Sacerdos accipit sanctum Oleum et ungit infirmum in fronte et in manibus, semen dicens:
V/. Per istam sanctam Unctiónem et suam piíssimam misericórdiam, ádiuvet te Dóminus grátia Spíritus Sancti;
R/. Amen.
V/. Ut a peccátis liberátum te salvet atque propítius állevet.
R/. Amen.
[Index]
Ritus continuus Pænitentiæ, Unctionis et Viatici
Si infirmus confiteri velit (ad quod sacerdos valde attentus esse debet), sacerdos confessionem aius audiat, si potest, iam ante celebrationem Unctionis et Viatici. Si vero confessio sacramentalis in ipsa celebratione facienda sit, fiat initio ritus, ante Unctionem. Quando autem confessio sacramentalis infirmi intra ritum ipsum non fit, actus pænitentialis opportune habeatur.
Urgente periculo, infirmus cito ungatur unica Unctione, ac deinde Viaticum ei præbeatur. Instante mortis periculo, statim ei Viaticum præbeatur, ut in suo transitu ex hac vita, Corpore Christi roboratus, pignore resurrectionis muniatur. Etenim fideles, in periculo mortis, sacræ Communionis recipiendæ præcepto tenentur
Confirmatio in periculo mortis et Unctio infirmorum, si fieri potest, ritu continuo nos sunt conferendæ, ne, cum in utraque Unctio habeatur, sacramenta diversa confundantur. Si tamen necessarium sit, Confirmatio immediate ante benedictionem Olei infirmorum conferatur, omissa illa impositione manuum quæ pertinet ad ritum Unctionis.
RITUS INITIALES
Accedens ad infirmum sacerdos, veste huic sacro ministerio convenienti indutus, ipsum ceterosque astantes humanis verbis salutat, adhiben, si casus ferat, salutationem:
Pax huic dómui et ómnibus habitántibus in ea.
Vel:
Pax Dómini sit vobíscum (tecum).
Tunc, deposito Sacramento super mensam, ipsum cum astantibus adorat.
Deinde, pro opportunitate, accepta aqua benedicta, aspergit infirmum et cubiculum, dicens hanc formulam, vel aliam in Rituali particulari propositam:
Sit hæc aqua suscépti baptismátis memória et Chrístum récolat, qui Passióne et Resurrectióne sua nos redémit.
Si autem opus est, fraterno colloquio infirmum disponat ad sacramentorum celebrationem, proferens, pro opportunitate, brevem Evangelii textum, quo illum ad pænitentiam at ad Dei amorem invitat. Sequentem autem monitionem, vel aliam infirmi condicionibus aptiorem, adhibere potest:
Fratres caríssimi, Dóminus Iesus, qui semper nobis adest, suórum semper réfovens grátia sacramentórum, sacerdótum ministério pæniténtes absólvit, infírmos Unctióne sancta confórtat, et eos, qui eius præstolántur advéntum, sacro Córporis sui Viático in spem vitæ ætérnæ susténtat. Hunc ergo fratrem nostrum, cui peténti hæc tria sacraménta præbémus, caritáte piísque précibus adiuvémus.
PÆNITENTIA
Si necesse sit, sacerdos sacramentalem infirmi confessionem excipiat, quæ in casu necessitatis etiam generica esse potest, si aliter fieri nequit. Si vero confessio sacrametnalis infirmi non fit aut alii adsunt communicandi, sacerdos infirmum ceterosque astantes invitat ad actum pænitentialem eliciendum:
Fratres, agnoscámus peccáta nostra, ut apti simus ad hanc sacram celebratiónem participándam.
Et fit brevis pausa silentii. Postea omnes simul faciunt confessionem.
Confíteor Deo omnipoténti et vobis, fratres, quia peccávi nimis cogitatióne, verbo, ópere et omissióne: et percutientes sibi pectus, dicunt: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Deinde prosequuntur: Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, omnes Ángelos et Sanctos, et vos fratres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum.
Et sacerdos concludit:
Misereátur nostri omnípotens Deus et, dimíssis peccátis nostris, perdúcat nos ad vitam ætérnam.
R/. Amen.
Sacramentum Pænitentiæ vel actus pænitentialis concludi potest indulgentia plenaria in articulo mortis:
Ego, facultáte mihi ad Apostólica Sede tribúta, indulgéntiam plenáriam et remissiónem ómnium peccatórum tibi concédo, in nómine Patris, et Fílii, † et Spíritus Sancti.
R/. Amen.
PROFESSIO FIDEI BAPTISMALIS
Deinde, si condiciones infirmi id permittunt, fit professio fidei baptismalis.
Sacerdos, proinde, eum interrogat:
V/. Credis in Deum Patrem omnipoténtem, creatórem cæli et terræ?
R/. Credo.
V/. Credis in Iesum Christum, Fílium eius únicum, Dóminum nostrum, natum ex María Vírgine, passum et sepúltum, qui a mórtuis resurréxit et sedet ad déxteram Patris?
R/. Credo.
V/. Credis in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem et vitam ætérnam?
R/. Credo.
ORATIO FIDELIUM
Formulæ, quæ sequuntur, accomodari possunt ad orationem infirmi et astantium aptius exprimendam.
Pro fratre nostro N., dilectíssimi, orémus Dóminum, qui eum in hac hora suis réfovet sacraméntis.
V/. Ut in eum respíciens, fáciem Fílii sui patiéntis agnóscat, Dóminum precémur.
R/. Te rogámus, audi nos.
V/. Ut eum in amóre suo confórtet atque consérvet, Dóminum precémur.
R/. Te rogámus, audi nos.
V/. Ut ei virtútem suam et pacem concédat, Dóminum precémur.
R/. Te rogámus, audi nos.
CONFIRMATIO
Si sacramentum Confirmationis intra ritum continuum conferendum sit, sacerdos procedit ut Confirmatio in periculo mortis. Deinde, omissa impositione manuum pro Sancta Unctio benedictionem Olei, si facienda est, et Unctionem peragit, ut infra describitur.
SACRA UNCTIO
Tunc sacerdos manos imponit super caput infirmi, nihil dicens.
Deinde procedit ad benedictionem Olei, si, in casu veræ necesitatis, benedicendum sit:
Benedic, † Dómine, hanc Ólei creatúram et ipsum étiam infírmum qui hoc leniménto perúngitur.
Si vero Oleum est iam benedictum, dicere potest orationem gratiarum actionis super ipsum Oleum:
Benedictus Deus, Pater omnípotens, qui propter nos et nostram salútem Fílium tuum in mundum misísti
R/. Benedíctus Deus.
Benedíctus Deus, Fili Unigénite, qui ad humána nostra descéndens, infirmitátibus nostris medéri voluísti.
R/. Benedíctus Deus.
Benedíctus Deus, Spíritus Sancte Paráclite, qui infírma nostri córporis virtúte pérpeti firmas.
R/. Benedíctus Deus.
Fámulus tuus, Dómine, qui hoc Óleo sancto in fide linítur, in dolóribus suis réfici mereátur et in infirmitátibus confortari. Per Christum Dóminum nostrum.
R/. Amen.
Postea sacerdos accipit sanctum Oleum et ungit infirmum in fronte et in manibus, semel dicens:
V/. Per istam sanctam Unctiónem, et suam piíssimam misericórdiam, ádiuvet te Dóminus grátia Spíritus Sancti.
R/. Amen.
V/. Ut a peccátis liberátum te salvet atque propítius állevet.
R/. Amen.
VIATICUM
V/. Nunc autem una simul Deum deprecémur, sicut Dóminus noster Iesus Christus nos dócuit oráre:
Omnes: Padre nuestro...
V/. Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccáta mundi. Beáti qui ad cenam Agni vocáti sunt.
R/. Dómine, non sum dignus ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
V/. Corpus Christi (vel: Sanguis Christi).
R/. Amen.
Et statim, vel post datam Communionem, sacerdos addit:
V/. Ipse te custódiat et perdúcat in vitam ætérnam.
R/. Amen.
CONCLUSIO RITUS
Deinde sacerdos dicit orationem conclusivam:
Orémus: Deus, cuius Fílius nobis est via, véritas et vita, réspice cleménter fámulum tuum N. et præsta ut, tuis promissiónibus se comíttens, et Fílii tui Córpore et Sánguine recreátus, ad regnum tuum progrediátur in pace. Per Christum Dóminum nostrum.
R/. Aman.
V/. Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, et Filius, † et Spíritus Sanctus.
R/. Amen.
[Index]
De unctione sine Viatico conferenda
Si, propter rerum adiuncta, Unctio tantum conferenda sit infirmo in proximo mortis periculo constituto absque ministratione Viatici, ritus servetur ut ritus continuus, his exceptis:
MONITIO INTIALIS
Monitio initialis hoc modo rei accomodetur:
Fratres caríssimi, Dóminus Iesus Christus per apóstolum Iacóbum mandávit: «Infirmátur quis in vobis? Ádvocet presbýteros Ecclésiæ et orent super eum, unguéntes eum óleo in Nómine Dómini: et orátio fídei salvábit infírmum, et allevábit eum Dóminus; et si peccáta operátus fuérit, dimitténtur ei».
Commendémus ergo frátrem nostrum infírmum grátiæ et virtúti Christi, ut levámen invéniat atque salútem.
SACRA UNCTIO
Tunc sacerdos manos imponit super caput infirmi, nihil dicens.
Deinde procedit ad benedictionem Olei, si, in casu veræ necesitatis, benedicendum sit:
Benedic, † Dómine, hanc Ólei creatúram et ipsum étiam infírmum qui hoc leniménto perúngitur.
Postea sacerdos accipit sanctum Oleum et ungit infirmum in fronte et in manibus, semel dicens:
V/. Per istam sanctam Unctiónem, et suam piíssimam misericórdiam, ádiuvet te Dóminus grátia Spíritus Sancti.
R/. Amen.
V/. Ut a peccátis liberátum te salvet atque propítius állevet.
R/. Amen.
Expleta vero Unctione, sacerdos dicat orationem condicionibus infirmi aptiorem.
[Index]
Quod si sacerdos dubitet an infirmus adhuc vivat, Unctionem conferre potest hoc modo:
Accedens ad infirmum, si tempus suppetat, prius dicit:
Oratióne fídei nostræ Dóminum pro fratre nostro N. deprecémur, ut eum misericórditer visitáre, et Unctióne sancta refovére dignétur.
Omnes: Te rogámus, audi nos.
Postea sacerdos accipit sanctum Oleum et ungit infirmum in fronte et in manibus, semel dicens:
V/. Per istam sanctam Unctiónem, et suam piíssimam misericórdiam, ádiuvet te Dóminus grátia Spíritus Sancti.
R/. Amen.
V/. Ut a peccátis liberátum te salvet atque propítius állevet.
R/. Amen.
[Index]
Quando sacerdos, ad normam iuris, aliquem pænitentem a censura absolvit, extra Pænitentiæ sacramentum, formula sequenti utitur:
Potestáte mihi concéssa, ego te absólvo a vínculo excommunicatiónis (vel suspensiónis vel interdícti). In nómine Patris, et Fílii, † et Spíritus Sancti.
Pænitens respondet: Amen.
[Index]
Si pænitens aliqua detinetur irregularitate, sacerdos, ad normam iuris, cum eundem super irregularitate dispensat, sive in confessione post datam absolutionem, sive extra Pænitentiæ sacramentum, dicit:
Potestáte mihi concéssa, ego dispénso te super irregularitáte in quam incurrísti. In nómine Patris, et Fílii, † et Spíritus Sancti.
Pænitens respondet: Amen.
[Index]
Benedictio Apostolica in articulo mortis
Sacramentum Pænitentiæ vel actus pænitentialis concludi potest indulgentia plenaria in articulo mortis, quam sacerdos infirmo hoc modo concedit:
Ego, facultáte mihi ad Apostólica Sede tribúta, indulgéntiam plenáriam et remissiónem ómnium peccatórum tibi concédo, in nómine Patris, et Fílii, † et Spíritus Sancti.
R/. Amen.
Vel:
Per sacrosáncta humánæ reparatiónis mystéria, remíttat tibi omnípotens Deus omnes præséntis et futúræ vitæ pœnas, paradísi portas apériat et ad gáudia te sempitérna perdúcat.
R/. Amen.
[Index]